การเดินธุดงค์คือการ..ขัดเกลาจิตใจ


เพราะจิตใจดำเนิน..บนศีลธรรม ชีวิตจึงได้ดำเนิน..บนกลีบดอกไม้ เดินธุดงค์ในเมือง..สติจะดี เพราะมีสิ่งรบกวนมากมายรอบตัว
เดินธุดงค์ในป่า..สมาธิจะดี เพราะบรรยากาศรอบตัวเงียบสงัด เดินธุดงค์ในเมือง..ก็เพื่อต้องการ โปรดคนเมืองให้ได้ความปลื้มใจ
เดินธุดงค์ตามชนบท..ก็เพื่อต้องการ โปรดคนชนบท ให้ได้พบพระธรรม เดินธุดงค์ในป่า..ก็เพื่อ ต้องการ โปรดตัวเอง ให้ได้พบความสิ้นทุกข์ ขึ้นชื่อว่าการอนุเคราะห์แล้วไม่ว่าจะ เพื่อตนหรือเพื่อโลก เป็นสิ่งดีทั้งนั้น
นอกเสียจากคนมีจิตวิปริตแปรปรวน เท่านั้น จึงมองเห็นการอนุเคราะห์ เป็นสิ่งเลวร้ายไม่ถูกต้อง................ การธุดงค์คือการ..ขัดเกลาใจตนเอง จะขัดเกลาด้วยการ ยืนเดินนั่งนอน
ขัดเกลาในเมืองหรือขัดเกลาในป่า ผู้มีปัญญา..ย่อมยินดีอนุโมทนาเสมอ
ศึกษาข้อมูลเพิ่มเติม คลิกอ่าน ‘กินเนสส์’ ประกาศ ‘ธุดงค์ธรรมชัย’ ทำลายสถิติโลก news.mthai.com
Cr : เรชุงปะ ศิวโมกข์
ไม่มีความคิดเห็น